Του Αδαμίδη Γιώργου
Προέδρου Σωματείου ΔΕΗ ¨ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ¨
Άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ¨Μοχλό¨
Το ενεργειακό ζήτημα και ο ρόλος της περιοχής
Το ενεργειακό ζήτημα στη χώρα μας, στην Ευρώπη, αλλά και παγκόσμια, βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα του προβληματισμού, καθώς έχει να αντιμετωπίσει κατά βάση τις εξής σημαντικές προκλήσεις:
Α) Τον κίνδυνο στην οικονομική και πολιτική ασφάλεια, που θέτει η παγκόσμια εξάρτηση από το πετρέλαιο. Άλλωστε η πρόσφατη έκθεση του εθνικού συμβουλίου πετρελαίου NPC των ΗΠΑ, που θεωρείται ορόσημο στην ιστορία της παγκόσμιας βιομηχανίας ενέργειας, αυτό ακριβώς καταδεικνύει.
Οι προτάσεις του NPC επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες που σχετίζονται με τα παγκόσμια αποθέματα, ενώ η ζήτηση αυξάνεται διαρκώς.
Αυτό που μοιάζει να αποσαφηνίζεται, είναι το γεγονός ότι έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο, όπου η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ανάμεσα στα αποθέματα και τη ζήτηση θα κυμαίνεται σε ΟΡΙΑΚΑ επίπεδα.
Το ενδεχόμενο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σημαντική αύξηση των τιμών στο εγγύς μέλλον.
Η δυσοίωνη αυτή πρόβλεψη, σύμφωνα με την έκθεση του NPC, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αναμενόμενη αύξηση της ζήτησης στις αναπτυσσόμενες οικονομικά χώρες (Κίνα, Ινδία κ.λ.π.).
Β) Τον κίνδυνο στο περιβάλλον του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή, που οφείλεται κατά κύριο λόγο στην καύση των ορυκτών καυσίμων και σε αυτό το σημείο σήμερα, ισχύουν ανώτατα όρια εκλύσεων διοξειδίου του άνθρακα (CO2), που μπορούν να εκπέμπουν στην ατμόσφαιρα οι βιομηχανίες.
Η ασυμφωνία όμως μεταξύ των κρατών που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δημιουργεί έντονη κινητικότητα στην αλλαγή του μίγματος καυσίμου.
Οι χώρες που αδιαφορούν για το ΚΥΟΤΟ είναι αυτές που συμμετέχουν με τα μεγαλύτερα ποσοστά εκλύσεων CO2 στην ατμόσφαιρα. Π.χ. οι ΗΠΑ, που δεν υπέγραψαν το Πρωτόκολλο, ευθύνονται για το 28% των παγκόσμιων εκπομπών CO2, ενώ στην Ελλάδα, που ήταν από τις πρώτες χώρες που συνυπέγραψαν τις επιταγές το ΚΥΟΤΟ, οι συνολικές εκπομπές CO2 δεν ξεπερνούν το 0,3% των παγκόσμιων εκλύσεων.
Πόση σχέση έχουν τα παραπάνω με την λιγνιτοφόρο λεκάνη της περιοχής μας;
Εκτιμώ ότι έχουν και τεράστια και αναγκαστική.
Η απόφαση από την πολιτεία πριν από 50 χρόνια για συστηματική εκμετάλλευση του λιγνίτη στην ηλεκτροπαραγωγή, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ελληνική βιομηχανία, που σφράγισε με ανεξίτηλο τρόπο ολόκληρη την οικονομία της περιοχής, αλλά και της χώρας. Περισσότερο από το 60% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας, παράγεται στα εργοστάσια του ΛΚΔΜ, χρησιμοποιώντας σαν πρώτη ύλη το εθνικό μας καύσιμο, τον λιγνίτη.
Η προσφορά αυτή, της περιοχής, έγινε και γίνεται με πολύ μεγάλο κόστος. Κόστος που αφορά:
– Την αλλοίωση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος
– Την υγεία και πολλές φορές τη ζωή των εργαζομένων αλλά και των κατοίκων της περιοχής που υφίστανται εξίσου τις συνέπειες.
Το κράτος και η ΔΕΗ πρέπει να κατανοήσουν ότι χρωστάνε πολλά περισσότερα από όσα μέχρι τώρα έχουν δώσει στην περιοχή και στους κατοίκους της.
Δυστυχώς διαφαίνεται ότι το θετικό κλίμα των πρώτων χρόνων λειτουργίας της ΔΕΗ με την περιοχή μετατρέπεται σε εχθρικό.
Σήμερα οι σχέσεις ΔΕΗ και Τοπικής Κοινωνίας βρίσκονται σε οριακό σημείο και οφείλουμε όλοι μας να επιδείξουμε την μέγιστη προσπάθεια για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου συνεργασίας για κοινούς στόχους.
Οι κάτοικοι της περιοχής έδειξαν μία τεράστια ανοχή στις δραστηριότητες της ΔΕΗ σε αντίθεση με κατοίκους άλλων περιοχών, που αποκλείουν και απορρίπτουν κάθε δραστηριότητα της ΔΕΗ στην περιοχή τους (θέλοντας όμως να απολαμβάνουν το αγαθό της Η/Ε).
Η ανοχή αυτή υπήρξε γιατί η ΔΕΗ εξασφάλιζε έναν ικανοποιητικό μισθό στους εργαζόμενούς της και ήταν πηγή ανάπτυξης της περιοχής.
Σήμερα η ΔΕΗ δεν επενδύει σε Νέο Παραγωγικό δυναμικό. Θέλει να υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με επιχειρηματικούς κλάδους, εκχωρώντας το 51% και το Management, μετατρέποντας την μεγαλύτερη βιομηχανική εταιρία της χώρας σε υποκατάστημα των Πολυεθνικών, παραμερίζοντας ζητήματα όπως:
§ Ενεργειακή εξάρτηση
§ Προβλήματα στην ασφάλεια τροφοδοσίας
§ Συναλλαγματική αιμορραγία
§ Αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος στους καταναλωτές
§ Οριστική απώλεια άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας.
Σήμερα η ΔΕΗ δεν προσλαμβάνει τακτικό προσωπικό. Εκχωρεί δραστηριότητες σε εργολάβους – δουλεμπόρους με μισθούς πείνας και μάλιστα χωρίς ασφάλιση.
Με βάση τα παραπάνω, εκτιμώ πως η κυβέρνηση οφείλει και πρέπει να δράσει ανάλογα, διασφαλίζοντας την ενεργειακή αυτονομία και αυτοδυναμία της χώρας. Αυτό προκύπτει μόνο μέσα από την αξιοποίηση του πλουτοπαραγωγικού δυναμικού της περιοχής, με την κατασκευή μονάδος στην Πτολεμαΐδα, σε αντικατάσταση του παλαιού ρυπογόνου ΑΗΣ Πτολεμαΐδας. Όσο καθυστερούν οι αποφάσεις, οι κίνδυνοι για αποβιομηχάνιση της περιοχής είναι ορατοί.
Ο ρόλος της Τοπικής Κοινωνίας είναι σημαντικός, οι εκφραστές των θεσμών της Τοπικής Κοινωνίας οφείλουν να έχουν και ΑΠΟΨΗ και αποφασιστική ΔΡΑΣΗ!!!
